Het gebied moet aansluiten bij het dorpse karakter van Odiliapeel. Diversiteit is daarvoor van belang. Het overgrote deel van de woningen is zelfbouw. Hierdoor ontstaat er vanzelf variatie in architectuur, volume en materiaalgebruik. Ook de verspringende rooilijn van de woningen zorgt voor variatie omdat de woningen wisselend zijn geplaatst op de kavels. Op de hoeken van de bouwblokken zijn zoveel mogelijk vrijstaande woningen geplaatst. Dit past bij het beeld van een dorp waarvoor open hoeken kenmerkend zijn. Om te zorgen dat er nog wel een zekere mate van samenhang in de bebouwing is, heeft de gemeente een beeldkwaliteitplan opgesteld.
In het deel van het plangebied grenzend aan de Spechtenlaan (fase IIB) komen enkele vrijstaande woningen van één laag met kap. De open structuur van dit type woning sluit uitstekend aan op de bosrand. Ook daar worden daarom vrijstaande woningen in één laag met kap gerealiseerd. Deze relatief grote kavels laten veel ruimte voor groene tuininrichtingen waardoor een goede overgang naar het bos mogelijk is. De woningen gaan hier als het ware op in het groen. In het binnengebied (fase IIA), verder verwijderd van de Spechtenlaan en de Bosrand, is meer variatie in type en bouwhoogte mogelijk. Hier komen ook halfvrijstaande en aaneengesloten woningen en het is mogelijk om in twee lagen met kap te bouwen. Langs de groene wiggen worden de relatief dichte bebouwingswanden gerealiseerd. Deze bebouwing zorgt voor een hoge mate van sociale controle op de speelplekken die zich in deze groene wiggen bevinden.